"Drzewa" Philip Larkin

Na drzewach listki już prawie wyklute

Jak słowa, które zaraz ktoś wypowie.

Wczorajsze pąki – dziś już liści mrowie.

Ich zieleń niesie z sobą jakiś smutek.

Czy my żyjemy raz, a one wiele

Razy się rodzą? Nie, umrą i one.

Ich życie w słojach drewna policzone,

Doroczną sztuczką jest ich świeża zieleń.

I każdej wiosny ich siła życiowa

Sprawia, że kipią dorodną gęstwiną.

Zdają się mówić: Stary rok przeminął,

Zacznij od nowa, od nowa, od nowa.


W oryginale